Er byrjaður að blogga aftur, held ég. Ég ákvað samt að skipta um stað og fór á bloggið í gegnum moggann. Adressan er sem sagt melankolinn.blog.is. Pues. Þeir sem nenna. Kv. Óli

Halló einhver

Fyrst ég spila ekki í dag get ég alveg eins hripað eitthvað á bloggið mitt. Er eiginlega hættur þessu þar til í sumar líklega. Málið er að mér finnst ég aðeins hafa farið fram úr mér með ýmislegt sem ég hef verið að agitera fyrir. Ætla að vinna í því í rólegheitum áður en ég held áfram. En ég get amk sagt hvað ég ætla að gera.
Fyrst af öllu; elska konuna mína og börn og tríta þau eins og þau eiga skilið. Börnin: skipuleggja vikuna fyrir þau og taka frá stundir helgaðar þeim. Vera þar sem maður er, í þessu tilviki með þeim og fyrir þau.
Næst á dagskrá. Vera góður í boltanum, bæta sig á hverjum degi. Veit að það er hægt í ca. 3 ár í viðbót.
Næst. Hugurinn. Byrja í sálfræði í febrúar og ætla að læra hana á þann hátt sem ég er að mæla með að aðrir geri. Þannig testa ég á sjálfum mér hvort kenningarnar mínar virki. Mun notast við hraðlestur, photolestur, hugleiðslu, liti, lyktir, hugkortagerð, imagestreaming, freenoting og fleira stuff.

Langar að deila aðeins tímanum mínum á Íslandi með ykkur. Smá gagnrýni kannski en í raun bara til kannski að opna augu einhverra. Sé kannski hlutina á annan hátt af því ég fæ distansið reglulega. Sumt að því sem ég segi jaðrar við hroka, eitthvað pathetic gaurheppinnaðfábaraaðspilaboltaogfávelborgaðfyrirþaðogveitekkertumlífið-argument. Hugsanlega. En ef ég skrifa ekki neitt gerist örugglega ekki neitt. Engin viðbrögð. Hafið líka í huga. Þetta sem á eftir fer eru meira hugleiðingar heldur en einhver reiðiblandin, yfirhafin hrokafull gagnrýni á eigið Föðurland. Meira kannski til að fá fólk til að hugsa. Ykkar er frelsið að sía út vitleysuna sem ég skrifa eða taka inn eitthvað sem vit gæti verið í:

Pælingin að hér séu allir í sama pakkanum. Við erum ekki að kveikja á þeim möguleika að ímyndaða frelsið sé alltaf að aukast (jógúrtsortir, dvdmyndir, bílategundir, hugsanlega makar) á meðan raunverulegt frelsi fari stöðugt hrakandi (gagnrýnin hugsun, hugsjónir, aðskilnaður vinnu og persónu, aðskilnaður vina og hagsmunaaðila): Sömu bílalánin, sömu fötin, sömu húsgögnin, sama menntunin, sömu gildin. Viðmiðanir; annað fólk. Sjálfsmynd; summa viðbragða annars fólks við hegðun manns sjálfs. Tilgangur; að lifa í sátt við aföðrumsköpuð gildin.
Á Íslandi hittist fólk og það spyr: hver er þinn merkimiði?, hvert er þitt hólf?, hvernig er hólfið? Fólkið spyr líka ekki vegna þess að því þyki vænt um þig og vilji staðfestingu á því að þér líði almennt vel. Þá myndi maður líka spyrja: líður þér vel? Fólk spyr því það þarf staðfestingu á því að það sjálft sé í lagi og að ómerkilegur, starfstengdur hjúpur þess sé amk ekki verri en hjúpur náungans. Þetta er raunveruleikinn. Þessi veruleiki er alltaf hlaðinn spennu, aldrei tær. Fólki fer ört fækkandi sem skynjar aðskilnað persónu sinnar og starfs síns.

En auðvitað er vinna hluti af lífinu, hluti af því að komast af. En hvaða djobb hafa gildi í sjálfu sér? Eða frekar meðhvaðahugarfariunnindjobb hafa gildi. Pæling. Hvað erum við að tala um.

Hvenær erum við að lifa drauma okkar og hvenær erum við að lifa drauma annarra? Kalli á auglýsingastofunni fer kannski með ákveðna drauma inn í starfið; að öðlast reynslu í graphic design pakkanum sem hann er búinn að vera að læra síðustu 3 ár í Róm; að vinna sér inn pening í leiðinni til að geta græjað aðeins íbúðina og shænað aðeins; að öðlast status (sem í raun það sama og að vera hólfaður niður, sbr. Plató vs listamennirnir; Smám saman, af endalausri endurspeglun vinnuumhverfis síns og þarráðandi gilda byrja hugsjónir hans og draumar að dofna, óskýrast. Hann kemst í þægilega rútínu, smám saman fer hann að þekkja staðinn og hlutirnir verða þægilegri. Hann byrjar að vinna að draumum annarra, gleymir sjálfum sér.

Jólin. Markaðurinn að mergsjúga manneskjuna, vopnaður nostalgískum gildum barnssálarinnar. Af hverju voru jólin svona ljúf þegar maður vað ungur? Þá þáði maður bara og var glaður með það. Af hverju er svona gaman að gefa börnunum sínum? Af því að maður gefur bara. No strings attached. Hrein gleði.
Jól fullorðinna. Hversu ömurlegt er það ekki að ætla sér að vera bara rólegur í gjöfinni handa ástvini en fá síðan eitthvað kast rétt fyrir lokun og enda í yfirdrætti. Vináttan ein dugar ekki lengur. Stjórnleysi. Örlögin taka í taumana og persónan breytist í rykkorn sem þeytist stjórnlaust út um víðáttur. Örvænting frekar en afslöppun. Hraði frerkar en ró. Hugarókyrrð frekar en hugarró. Hvað gefur hann mér? Get ekki litið út eins og fáviti þegar hann opnar mína gjöf. Verð að líta betur út. Verð að eiga eitthvað inni. Redda kostnaðinum einhvern veginn í febrúar, dreifi þessu.

Jólaboð. Hvaða þversögn er það að þekkja minnst þá sem genetískt eru manni líkastir. Fjölskylda. Hvert nær hugtakið? Hvar liggja mörkin. Til hvers eru jólaboð? Könnum pakkann.

Tvær gerðir. Ekkert litróf. Bara annað hvort eða. Fyrra dæmi: Yfirborðs- eða hagsmunafjölskyldan. Ekkert daprara. Fólk fer af skyldurækni oftast sveitt yfir of fínum gjöfum sem það hefur fengið eða hrokafullt yfir ´lélegum´ gjöfum (hugtak svo massaþverstæðukennt að ...). Nú er komið að tilfinningalegum skuldadögum: Ja Jói hvað segirðu. Já og takk fyrir pakkann. Þetta var nú óþarfi, allt of mikið. Takk samt. Þú verður að fyrirgefa. Við vorum bara einhvern veginn ekki þannig stemmd þessi jól. Mér finnst þetta líka vera orðið allt of mikið af öllu. Jæja. Eigum við ekki að detta í kökurnar. Hvernig gengur djobbið?´ Síðan er rennt yfir status hvers og eins, minnstu krakkarnir auðvitað enn utan þess að geta verið hólfuð niður og dæmd, enn í rólegu lofttæmi og utan allrar skilgreiningar. Þjóðfélagið sér um þau fram að menntaskólaárum. Postgrunnskólamanneskjur eru tékkaðar og dæmdar: Já ertu í MR, Versló. Rétta lykilorðið. Þú ert í lagi. Þú í Háskólanum. Fínt. Sleppur. Ble.

Hin gerðin. Vinátta. Væntumþykja: Fólk gefur sér tíma fyrir hvort annað, litlir 3ja, 4ra persóna hópar, ljúfar, afslappaðar umræður; ´hvernig hefur þú það, varstu hjá lækni já, hvað sagði hann? Þarftu að fara í aðgerð? Hvernig er sálartetrið? Þú lítur ótrúlega vel út. Gott að ykkur líður svona vel. Hvað ertu að pæla? Hverjir eru draumarnir þínir? Fylgdu þeim. Get ég eitthvað hjálpað? Gætirðu hjálpað mér aðeins við... Getum við hist í janúar yfir kaffibolla og rætt þetta;

Unglingar. Sjálfsmyndir svo skilgreind af steiktum fjölskylduímyndum að þeirra helsta takmark er skammtímalausn. Án tillits til drauma og markmiða er málið hjá þeim að koma sér sem fyrst í öruggt skjól fyrir ágengum svekktummeðeigiðlífbrostnarvonirgenasamnefnurum. Drífa sig í viðskiptafræði, lögfræði, læknisfræði. Þá er maður save í bili. Whatever comes comes


Erum við í lagi? Er þetta hinn besti af hugsanlegum heimum? Fær maður jú ekki parkódín þegar höfuðverkurinn leitar á mann? Og hverjir framleiða það? Og hverjir vinna þar? Og hverjir menntuðu þá sem vinna þar? Er eitthvað að. Er þetta ekki fullkomið?
Fyrir hvern erum við að mennta okkur? Hver stjórnar því sem við erum látin læra? Hver hefur hag af því að við lærum það sem við lærum?

Hvað gerist ef einhver ruggar bátnum?

Pæling að rugga honum aðeins með jákvæðu argumenti, veruleika sem kannski existerar að hluta til og er þá bara hið besta mál.
Að hægja á sér. Fight Club fílingur. Ekki skapa sína eigin hlekki. Hvað er maður að eyða í? Til hvers konar fólks fara peningarnir manns? Hvernig fjárfesta peningarnir sparnaðinn manns? Ristavél Sonnengaards aftur. Halda eigin skynsemi og valmöguleikum. Lesa meira og TVa minna. Hugleiða meira og fylla sig og yfirfara. Þroska skilningarvitin sín. Lifa dýpra. Setja niður sönn markmið og drauma í sátt við leiðina sem farin verður. Vera maður sjálfur á þeirri leið, bætandi við alls kyns lituðum lögum af þekkingu og skilningi sem MAÐUR sjálfur hefur ákveðið að eigi að vera förunautar í leiðinni. Fara í lögfræði. Fínt. En muna bara að halda ideologiunni. Fleiri heimspekihagfræðinga. Fleiri Galbraiths. Gamalt: Ef maður framkvæmir rétt gildi á hverjum degi fær maður ekki endilega það sem maður vill, en maður verður alltaf sá sem maður vill vera.

Takk fyrir mig. Heyrumst í sumar. Ef þið viljið bögga mig eða eruð í einhverjum pælingum, handboltapælingum líka, þá meilið mér bara; ostefansson@hotmail.com. I won´t bite

Hola amigos.

Kem sterkur inn eftir áramót. Er með heitt dæmi í hausnum sem þið gætuð hugsanlega nýtt ykkur í lífið, ef þið eruð nógu klikkuð.

Gleðileg jól og gott rennsli í nýtt litríkt ár.

Hola guys. Sit uppá herbergi í Barcelona á leið í annan tveggja leikja sem sker úr um titil og jólafrí. Það er mót milli jóla og nýárs en coachinn er búinn að gefa út af vinnum við Barca og Pamplona á þeirra heimavöllum fáum við 4ra daga frí. Sem sagt, missjón jólin í fullum gangi. Liðið er í góðu zoni þ.a. 3ju jólin heima á 9 árum eru innan seilingar.
Tók smá djók á þetta í síðasta pistli. Er ekkert að leggja niður laupana. Er bara busy að vinna í smá steik hvað varðar skriftir, liti, lykt, hugleiðslu, hraðlestur, teiknun. Ef hægt væri að beisla þessa vitleysu alla þá gæti kannski eitthvað gerst.
Sorry, gotta go to the game. Er að breyta til og verða aðeins of seinn. Adios

Daðlað veri fólkið. Hættið að kíkja á þessa síðu. Hún verður Daprari með hverJum deginum sem líður. Engin sjálfsvorkunn. Bara einföld, heiðarleg staðreynd. Hausinn á mér er að dofna í öllu boltastandinu og kuldanum og snjÓleysinu og mér finnst ég ekkert hafa að gefa, ekkert sem þið vitið ekki nú þegar. Dett kannsKi inn eftir áramót.

Var í bestu rútuferð lífs míns. Unnum Supercope de Europe. Who cares? Við I guess. Vorum massagóðir. Unnum Barca með 6 og Magdeburg með 9. Nokkuð safe. En ohverjum er ekki sama? Hverju bryeta þesi úrslit lífi fólks? Engu. Og? Solo para mi tiene importancia. Y porque estoy hablando de esto? Porque estoy borrachissimo. Coño.
Þeir sem kunna eitthvað í spænsku geta skemmt sér. Aðrir bara....

Skilgreining á heppni. Eiga að fara að fljúga í útileik en hitta akkúrat á það að vera hvíldur (fyrir næstu helgi, evrópukeppni evrópumeistara, þurfa ekki að fara og komast á uppáhaldshljómsveitina sína í staðinn í Madrid. Eruðekkiaðgrínast. Fór á Coldplay í gær.
Og ekkert eðlilega góðir. Það næsta fullkomleikanum sem ég hef upplifað. Byrjuðu nákvæmlega á réttum tíma, litirnir, lýsingin, fötin (einföld svört, fókusinn allur á tónlistina), hreyfingarnar hjá Chris Martin, conceptið allt, messagið í textunum og hvernig þeir lögðu sálina í þetta móment. Maður fann svo fyrir því að þeir muna enn hvernig er að vera áhorfandi á tónleikum, hvað maður vill. Chris las hugsanir manns og prógrammið allt einhvern veginn örlítið þannig hafið yfir skilning manns að maður fór ekki samur út. Vá hvað mér leið vel. Hreinsaður, glaður og fullnægður. Nirvana.

Ef þið hafið ekki gert það already þá:
Horfa á Mulholland Drive
Fara síðan á http://www.mulholland-drive.net/analysis/analysis04.htm og kafa oní pælingarnar þar
Horfa á Mulholland Drive

Góða skemmtun

Smá pæling að nóttu fyrir leik: Reynið að sjá þetta í víðara samhengi. Hamingja vs. List (skilgreind hér sem tilraun til að komast að hinu óþekkta). Tökum dæmi íþróttamann sem þekkir leik sinn út og inn. Hann er ekki fullkominn enda það hugtak villuljós. Hann er samt bestur af öllum í því sem hann gerir. Hann stendur frammi fyrir vali án þess að vita það. Hann getur, eins og næstum allir gera, notið ljóma síns og öryggistilfinningarinnar sem fylgir því að vera alltaf með undirtökin, að skynja alltaf hvað hann er að gera, hvar hann er staddur. En valið felst í að fórna þessu öryggi fyrir listina, fegurðina, leyndardóminn, útvíkkunina. Hvernig gerir hann það? Hvernig þróast hann? Hvernig getur hann víkkað skilning sinn? Geri undantekningu og kem með svar: Einungis með því gera viljandi annað en það sem venjan segir honum að gera. Hann veit hvað gerast myndi ef hann gerði x en hann leyfir sér viljandi að gera y, y ekki verandi afturhvarf til vankunnáttunnar heldur útspekúleruð heimska. Lykilorð. Útspekúleruð heimska. Eftir nokkrar útspekúleraðar heimskur hætta þær hugsanlega að verða það. Kannski eru þær bara heimskur og hverfa í ekkertið. En ef ekki? Ef þó ekki nema sandkorn af tilgangi situr eftir þá hefur leikurinn verið víkkaður út. Það er tilgangurinn. Fæstir vita af þessum möguleika og fæstir af þeim sem vita af honum þora að leggja í hann. Að fara þessa leið þýðir skammir, vanskilning, æsing, óróleika, niðurrökkun. Nefni dæmi: Tigerinn. Vann nokkur Masters, var ósigrandi í nokkur ár. Samt ekki ánægður með sveifluna og skipti um tækni. Útspekúleruð heimska. Sbr. Andy Kaufman. Antihúmor. Vera með gúmmídjókhor í nefinu og láta alla hlæja að sér. Útspekúleruð heimska. Krefst sjálfstrausts og þess að hafa algerlega á valdi sínu eigið svið. hamingja vs. listaverkið (Nietzsche enn og aftur (og reyndar margir fleiri)).

Á þokkalega að vera dottinn í bælið. Klukkan að verða 2. Leikur á morgun í CL Lítið lesið upp á síðkastið þ.a. ég get varla mælt með nema gömlu, klassísku stöffi. Hef verið að hripa einhverja vitleysu á tölvuna. Veit voða lítið hvað kemur út úr þessu. En það sem kemur á óvart er nautnin við að skapa sinn eigin heim og sjá hann á prenti (eigin prenti). Þó. Viðvorun. Og. Besti gaurinn til að forðast hættur í þessu sambandi er Kundera. Varar við svokallaðri ritræpu, það ástand þegar velsældin er orðin svo mikil í þjóðfélaginu að enginn hefur betra að gera en að gubba egói sínu yfir meðbræður. En þetta er bara Aristóteles; dyggðin alltaf kjötið á milli tveggja öfgabrauða borgarans. Hugsið um það næst þegar þið farið á Búlluna, mmmmm Búllan, svo fjarri en samt svo nálægt. Rakst á veggjakrot um daginn. Stóð: ´God is dead. Nietzsche´ Fyrir neðan aám: ´Nietzshce is dead. God´. Hm kannski ekkert svo fyndið Preaching: Að vera meðvituð manneskja. Eitt besta dæmi um vakningu sá ég í bíómyndinni Magnolias. Meðvitund vs. þarfa og óþarfa þekkingu....getur nógu mikið af óþarfa þekkingu leitt til þarfrar þekkingar (skilgreina þörf. Pæling)... Þar segir af strák sem á gráðugan og útbrunninn föður ófæran um að elska barnið sitt fyrir það sem það er. Stráknum hefur verið beint út í spurningaþátt, örvæntingafulla uppfinningu fullorðna (full orðin af visku?, lífsþreytu?, alkohóli?) fólksins til að mæla eigin þekkingu. Það sem er sérstakt við þáttinn er að 3 börn þreita kappi við þrjár fullþreyttar verur. Von áhorfenda, sem allir eru fullir orðnir, felst líklega í því að verutíminn á þessari plánetu hafi haft einhvern tilgang. En það er líka örvænging sjáanleg í augunum. Hvað ef krílin sigra? Er þá ekki eitthvað að? Auðvitað er eitthvað að. Það veit bara enginn hvað eða hvernig það kom til. Setjum okkur í mómentið. Kvikmyndatökuvélar á fullu, allt að gerast, þreyttur, fársjúkur, hvíthærður þáttastjórnandi með alls kyns syndir í farteskinu að reyna að halda uppi félagsgrímu sinni eftir bestu getu og vera hress; áhorfendur ánægðir í afþjóðfélaginuskapaðritilbúinnifróun; fullorðna spurningatímið tilbúið með allar dofnar heilasellur þandar til hins ýtrasta, hefur allt að tapa og ekkert að vinna nema hugsanlega stundarblekkingu um að lífið sé eins og það á að vera; og að lokum vinur okkar ásamt tveimur ´vinum´ sínum og liðsmönnum (eins og þau viti hvað vinátta er, hvernig ættu þau að hafa þroskað þá tílfinningu, ekki kennir skólinn þeim að kafa oní vináttuhugtakið). Á þessu mómenti hefur það gerst að söguhetja okkar hefur haldið í sér ...í þó nokkurn tíma....Æ horfið þið bara á ræmuna og myndið ykkar eigin hugmyndir...Orsakir þess tómleika sem fullirorðnireruþjáðirafeneruþaðsamteinhvernveginnekki átta sig ekki á er ekki að finna í þessari mynd (nema kannski í pabbanum) en það er þokkalega mikið af öðru stöffi sem vert er að tékka á. Pís

Öðlaðist í dag fullvissu um galdur, yndisleika og gjafmildi Skáldsögunnar.Einstaka sinnum kemur það fyrir mig að efast hvort snerting við hugarheima rithöfunda hafi gildi, þ.e. hvort það að lifa í heimi skáldsagnanna geti verið nóg manneskjunni. Eftir að hafa farið á eyeonbooks.com og hlustað á viðtöl við mína uppáhaldshöfunda er ég endanlega sannfærður (sannfæring reyndar alltaf shaky hugtak, hljómar eins og endastöð).. Takið Life of Pi sem dæmi. Lesið hana, búið til ykkar eigin bíómynd í huganum, athugið plot og þema, túlkið en aðallega njótið. Hlustið síðan á 6 mín viðtal við Yann Martel tala um sköpunarverk sitt og undrist hversu vítt og breitt hægt er að fara með túlkanir. Takk Sál fyrir kennsla.is. Tékkið á Þorvaldi Þorsteins og kennsla.is. Snilldardæmi og það sem hann er að tala um er menningarlegt ´homerun´. Í skammarlega örstuttu máli: Að njóta leiðarinnar og sjálfs sín í stað þess að vera alltaf að burðast með afþjóðfélagiskapaðri vöntunartilfinningu. Að lokum: að skilja eftir falleg blóm í sál þeirra sem við umgöngumst. Engan arfa takk.

Tachschen Jungs. Sit á netara í Berlín, minni uppáhaldsborg. Flíg til Madridar e. tvo tíma. Kom í gær frá Póllandi þar sem ég var að spila með landsliðinu. Svei mér. Unnum mótið. Kúl. Hefði ekki trúað því fyrir hvað við erum eiginlega góðir. Möguleikinn er amk fyrir hendi með fljótustu hornamenn í heimi, föstustu örvhentu skyttuna í heiminum að ég held (og þá er ég þokkalega ekki að meina sjálfan mig), topplínumenn, björn í vörninni sem samt getur sprettað fram í hraðaupphlaup osvfr.....Gott mál og ég held ég sé að ná upp fílíng sem hefur ekki komið upp frá því fyrir Ólympíuleika.
Það ótrúlega gerðist að ég tók mér næstum algert frí frá lestri og hugleiðslu og öllu því stöffi. Í heila viku. Mannn. And still alive. Actually. Bara kúl. Man líka Hr. Ibrahim; að ekki er allan sannleik að finna í bókum. Þokkalega ekki. Theoria og praktík.
Var búinn að mæla með American Splendor. Geri það aftur. Og garden state. Siðan er komin ný mynd með Bill Murray. Á að vera góð. Man ekki hvað hún heitir. Síðan var danskur vinur minn að nefna bók sem hafði mikil áhrif á hann, nordkraft. Ef einhver kannast við hana?...
Þotinn í bili. Netsíðan er byrjuð að malla, kominn með adressu og allt og er að dæla inn einhverju stöffi. Samt líður mér best hérna á blogginu. Bara chill og engin læti. Aldrei að vita.
Vona að þú sem lest þetta NÚNA sért glaður í margbreytileika lífsins. Ef ekki þá er það líka eðlilegast í heimi. Hamingjuviðmið þessa heims hafa alltaf verið svolítið brengluð og aldrei tekið tillit til þess ólgandi hafsjávar tilfinninga sem búa í hverri mannsál. Hjá mér er byrjuð að taka á sig mynd óbeit á öllum þeim sem ekki skynja að hinn eini veruleiki er sál hvers og eins, að heimurinn er oftast ófagurfræðileg martröð (sbr. am splendor fílingurinn).

Hola. Klukkan hálf 6 um morguninn. Var að detta heim eftir útileik og 5 tíma rútu. Numb. Soldið steikt líf. Á hvolfi við raunveruleikann. Eins og að labba niður rúllustiga á leið upp. Hef aldrei pælt í þessu, lítið tjáð mig um þessa staðreynd. Á sumrin vann ég eins og skepna í fræsinu frá hálf8 til amk 5, hjólaði heim í kópavoginn, stal bílnum og fór að lyfta. Eftir zombiesteitið í menntó bjó ég mér til mína eigin hlekki og las læknisfræði. Þakka í dag Guði fyrir að hafa fallið tvisvar og notað vorið í að lesa Dostojevskí og lyfta Ólympískar á morgnana....Sem sagt, what I´m getting at er að við höldum alltaf að okkar veruleiki sé óhnikandi staðreynd, að tímatafla okkar sé herra okkar, að rútínan sé sama og öryggi. Erum við ekki að gleyma svolítið eðli umhverfisins sem við lifum í, kapítalismanum? Allt sem þarf er ein frjó hugmynd. Og hvernig er hægt að skapa eitthvað ef hugurinn er einungis fóðraður með passívri viðtöku á hugmyndum annarra eða vísindalegum staðreyndum. Sorry. Söfnun þekkingar er í lagi, jafnvel nauðsynleg í flestum vísindagreinum. Mitt argument er HVERNIG söfnuninni er háttað. Nefni Freenoting í þessu sambandi. Bypassa meðvitund og leyfa Sjálfinu ykkar að njóta sín. Þið sem eruð í menntó: prófið í t.d. sögutíma skrifa bara allt sem kemur upp í hugann í tímanum, leyfandi rödd kennarans að hljóma þægilega í bakgrunni. Stillið ykkur inn á viðfangsefnið en búið til ykkar eigin heim í kringum það, ekki heim kennarans eða þá sem kóperað hafa staðreyndir í einhverjar bækur handa ykkur. Það hefur gerst í þessu að fólk hefur staðið sjálft sig að því að vera þegar búið að skrifa það sem kennarinn segir. Aðalatriðið í þessu er hraði, alls ekki leyfa lógíska heilahvelinu að ritskoða það sem þið skrifið. Teikniði myndir þær sem koma í hugann, notiði liti og skemmtið ykkur svolítið. Kveikið eigin neista og hendið fötunni sem verið er að reyna að fylla. Vatnsfötu getur hver sem er staðsett í tíma og rúmi. Eldurinn er eintóm mystík (og endurspeglar sálina (Murakami, eftir skjálftann)....eru kennarar ykkar glaðir? Tékkið á því. Sjáið þið meira í bakið á þeim eða andlitið? tékkið á því. Kennarar eru ekki vélar, bara manneskjur aðeins eldri en þið....þjálfun; smá punktar. er núna með besta þjálfarapar sem völ er á í heiminum. Eftir 3ja ára valdníðslu, vankunnáttu og hroka er það núna þeirra hlutverk að byggja upp einhvern strúktúr frá grunni, eitthvað konsept sem fært getur harmoníu í hóp öflugustu einstaklingsframtaksleikmanna heims. Ok, to the point. Hver æfing byggist á að velja rétt. Í handbolta, fótbolta og körfu er alltaf, á hverri sekúndu einhver möguleiki sem er bestur. Æfa þetta þjálfarar, setja upp stöður með yfirtölu og láta leikmenn finna réttu lausnina. Smám saman síast þetta inn án þess þó nokkurn tímann að verða fullkomið. Ég er að minnsta kosti trítaður eins og lítill krakki á skólabekk, leiðréttur 15 sinnum á hverri æfingu. Gott fyrir sjálfstraustið. Not. En nauðsynlegt......Hvar er ég...ef einhverjum finnst gaman að heyra um mann sem étur sálir katta til að geta búið til töfraflautu, sardínurigningu (=Magnolia) og lifandi vofur þá er Kafka on the Shore ekki vitlaus kostur (vinur minn Murakami, fæ ekki leið á honum)....Allt er þetta að renna saman, Eichmann, fangaður í brengluðum draumi Adolfs Hitler, fríar sig ábyrgð. Hvar byrjar ábyrgð? Í draumum?....yfir í Blake: invent your own system or become enslaved by anothers....yfir í söfnun þekkingar, aktíva eða passíva....og hækkum okkur upp í smá metafýsik; the Doors (when the doors of perception are cleansed things will appear as they truly are; infinite....og aftur niður í socialið; Huxley; geta allir verið skaparar og stjórnendur?. Gaman og auðvelt að henda svona spurningum út í loftið og þurfa ekkert að svara þeim...Að lokum og alltaf, skoða það sem nefnist list, lesa og tala við fólk, glósa, hugleiða það og yfirfæra í sjálfan sig LÍFIÐ, sía það inn, góða og slæma og KViKNA.

Sorry guys. Hef bara ekkert að segja. Létt tómur. Hvað græðið þið á einhverju hversdagshjali mínu? Ekki neitt. Hef ég eitthvað að gefa, eitthvað sem gæti inspirerað? Not. Aumingi með hor. Holur. Er í hreysinu mínu að hugleiða og þróa stöff, er með ca. 4 markmið í gangi. Allt upp að 10 á að vera í lagi áður en harði diskurinn fer að hitna eitthvað....OK...reyndar, netsíðan er að detta inn. Ætlaði að fá hjálp en kýldi bara á þetta sjálfur í gegnum imac. Gott stöff það.
En fyrst ég hef ekkert að segja get ég amk óskað öllum þeim sem eru að stúdera; í mennto eða háskóla eða where or whatever góðs gengis. Farið í alpha steit, hugleiðslu, slökun og tékkið hvort það sem þið eruð að læra sé ykkar innsta ósk en ekki einhvers annars. Enn og aftur mæli ég með Ristavél Jans Sonnengaard í þessu sambandi. Smá diss á menntadýrkunina; að diplom í háskóla leiði endilega til hamingju og öryggis....plús margt fleira.
Hef virkilega ekkert að segja...nema þó að ég verð að mæla með...veit ekki....Napoleon...luckeee

weniger ist manschmal mehr